LIFE IS BEAUTIFUL?

Η ζωη ειναι ωραια.Ετσι τουλαχιστον θελουμε να πιστευουμε.Αντιμετωπιζωντας ομως τοσα πολλα προβληματα στην καθημερινοτητα μας ,καταλαβαινουμε οτι δεν ειναι και τοσο ωραια ,απλα ζουμε με την ελπιδα πως καποια στιγμη θα φτιαξει.Και δεν το λεω μονο για μενα,το λεω για ολους αυτους που εχουν σπουδασει και δεν μπορουν να ασχοληθουν με το αντικειμενο τους γιατι οι καρεκλες ειναι πιασμενες απο " σπουδαιους " επιστημονες οι οποιοι δεν προκειται να ξεκολλησουν τον πωπο τους παρα μονο οταν ερθει αυτος ο κακος κυριος με το δρεπανακι να τους παρει, το λεω για τους μεροκαματιαρηδες αυτης της χωρας που δεν ξερουν τι θα τους ξημερωσει εν μεσω κρισης.Και εχεις μια ηλιθια για να μη πω καμμια αλλη κουβεντα που σου λεει,

"ξοδεψα 2000 ευρω στην Μυκονο και ειμαι μια χαρα για ποια κριση μιλατε?" Φυσικα βρε ζωο για ποια κριση μιλαμε? εσενα θα πιασει? τους μικρους θα πιασει ...ηλιθιο κατασκευασμα .Και εχεις τους 300 να πληρωνονται με δικα μας λεφτα για να κανουν την πλακα τους εκει μεσα .Και εχουν και τα " τετοια" να ζηταν και την ψηφο μας. Βρε ουστ απο ' δω. Το μικρο το ψαρι ομως θα το φαει το μεγαλο . Που θα παει? καποια στιγμη θα ξυπνησουμε απο τον ληθαργο που μας εχουν ριξει και θα τους ξηγησουμε το ονειρο. Αυτα ... με πολυ αγαπη
ΒΙΚΥ

ΤΙ ΒΛΕΠΟΥΜΕ?

Παρασκευη χτες κ βαριομουνα .Δεν ανοιγω την τηλεοραση να παρακολουθησω λιγο? απο τις 6 το απογευμα κ μετα κατι λεει ... μια ο Κανακης κ τα παληκαρια του ,μια ο dr House κ μια το κατι ψηνεται, γελασαμε ,σκεφτηκαμε ,ξανα γελασαμε , βρισαμε, περασε το απογευμα.Ηρθε ομως το βραδυ . Οπου απο περιεργεια κ μονο παντα παρακολουθω τα πρωτα επεισοδια απο οτιδηποτε νεο ερχεται στα καναλια . Ε λοιπον ειδα το Ελλαδα εχεις ταλεντο ,οπου πλην μερικων ατομων ,οπου δικαιως πηγαν , αν κ ποτε δεν προκειται αν καταλαβω γιατι... τελος παντων ολα τα αλλα ηταν για γελια .Απο την αλλη ομως τους λυπαμαι κιολας .Τελειωσε αυτο ,αρχιζει η επομενη "υπεροχη", "καταπληκτικη" στιγμη της αληθειας οπου κ αλλαξα καναλι γιατι σιχαινομαι να βλεπω ανθρωπους να βγαζουνε προσωπικες τους στιγμες στην φορα για 50.000 Εuros .Π ηγα μεσα με τον γιο μου κ παιξαμε. Περασα σαφως καλυτερα... μαγικο το κουμπι off δοκιμαστε το. Αντε εις το επανιδειν με καλυτερη τηλεοραση
πολλα φιλια

Αν ποτέ θυμηθείς τα τρένα που φύγανε
μην κλείσεις τα μάτια, μη γίνεις κομμάτια
απλά χαμογέλασε
εγώ δεν μπορώ πια να παιδεύομαι
κι άλλο να καίγομαι σ’ αυτή τη φωτιά.

Ποτάμι βαθύ μέσα μας κρύβεται
και για όλα ευθύνεται
το πάθος ζεστό
μετά από καιρό πια παραδίνομαι
για πάντα αφήνομαι
στο μαύρο βυθό
κάποτε.

Κάποτε, όταν πια ξεχάσουμε μια ζωή που μαζί περάσαμε
Θα ’ναι αργά και το όνειρο θα σβήσει
Θα ’ναι αργά κι όλα αυτά που ζήσαμε
σαν σκιές στο κενό θα ρίξουμε
μοναξιά στο μεγάλο παραμύθι.

Σε μια ξένη απ’ τον κόσμο ακτή περπατάω
δεν ξέρω γιατί ούτε πού πάω
στη θαμμένη απ’ την άμμο ματιά σου ξεσπάω
το χρόνο που πια δεν κυλά τραγουδάω
το χρόνο που πια δε κυλά.

Ενα τραγουδι απο τα κιτρινα ποδηλατα που με εκφραζει .Τωρα τελευταια τους ανακαλυψα, συνηθως ακουω πιο πολυ ξενα . Ο Σαββοπουλος και ο Παπαζογλου ειναι ακουσματα απο την παιδικη μου ηλικια οταν ο μπαμπας καθε σαββατοκυριακο εβαζε τους δισκους να παιζουν στο σπιτι. Δεν ακους συχνα πλεον τετοιους ερμηνευτες και λυπαμαι πολυ που η νεολαια δεν εχει ακουσματα οπως Σαββοπουλο , Παπαζογλου... υπαρχουν αλλα ειναι λιγοι.

Γίναμε σκλάβοι δέκα τυπάκων
που τον πλανήτη τον κρεμάνε σαν μπρελόκ
θερίζουν πλούτη και σπέρνουν πείνα
θέλουν να δουν να φτύνουμε αίμα στη ρουτίνα
νοιάζονται τόσο για τα παιδιά σου
τους ψηφοφόρους που ’χεις μέσα στην κοιλιά σου
θα τους σπουδάσουν, δουλειά να πιάσουν
και με ρουσφέτια υποκλίσεις να χορτάσουν.

Μα εγώ θα ζήσω μέσα στη μέρα
θέλω τα χέρια να σηκώνω στον αέρα
θέλω τον ήλιο και οξυγόνο
κι αυτό το μέλλον με ελπίδα ν’ ανταμώνω
θέλω οξυγόνο, θέλω να ζήσω, θέλω να ζήσω, θέλω να ζήσω.

Κι άμα τα πάρω, θα πάρω φόρα
θα σας ρημάξω στις κλοτσιές στην ανηφόρα
άμα τα πάρω, δε θα μπορέσουν
δυο διμοιρίες από Μ.Α.Τ. να με βολέψουν
κι έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι
κρύβομαι μέσα μου και κάνω πανικό
έτσι πλανιέμαι, έτσι ξεχνιέμαι
τη φαντασία μου χορεύω στο κενό.

Αξιοπρέπεια κι αρχές λείπουν ταξίδι
και την καρδιά μας που διψά ποτίζουν ξίδι
ματαιόδοξοι μασόνοι κυβερνάνε ρε
μα οι μεγάλοι χορηγοί που πολύ μας αγαπάνε
θα μας γλιτώσουν, είναι σπουδαίοι
θα μας αφήσουν να ρημάξουμε στα βράχια τελευταίοι
δημοκρατία κι αξιοκρατία
πλέον πωλούνται σε πανέρια σ’ ευκαιρία
μα εμείς πονάμε αυτό τον τόπο
σφίγγουμε δόντια και λουριά για την Ελλάδα, ρε γαμώ το
νομίζουνε ποτέ δε θα μιλάμε,
όμως τα πρόβατα τους λύκους θα τους φάνε.

Γι’ αυτό θα ζήσω μέσα στη μέρα
θέλω τα χέρια να σηκώνω στον αέρα
θέλω τον ήλιο και οξυγόνο
κι αυτό το μέλλον με ελπίδα ν’ ανταμώνω
αχ Ελλάδα, σ’ αγαπώ και βαθιά σ’ ευχαριστώ
που με έμαθες ποτέ να μην κωλώνω.

Αυτο νομιζω ειναι τραγουδι που εκφραζει την κατασταση της χωρας μας ετσι δεν ειναι?
Πολλα φιλια καλο πασχα κ καλη Ανασταση

ΚΑΒΑΛΑ

Ζω σε μια ομορφη πολη .Μερικες φορες ομως αισθανομαι οτι ειναι πολυ πισω σε θεματα καθαριοτητας και περιβαλλοντικης εξελιξης.Εδω και καμποσα χρονια ο πρωην δημαρχος εχει τοποθετησει καδους ανακυκλωσης χαρτιου ... ομως τα πλαστικα ,τα μπουκαλια, τα αλουμινια ρεουν ελευθερα . Απο την αλλη λιγοι ειναι αυτοι που χρησιμοποιουν τους καδους για χαρτια. Οι διαφορες επιχειρησεις σε ολοκληρη την πολη πετανε τις κουτες των εμπορευματων στους απλους καδους σκουπιδιων.Τελικα ειναι πολυ δυσκολο να περπατησεις 5 βημματα μεχρι τον κοντινοτερο καδο ανακυκλωσης χαρτιου. Γεννηθηκα στην Βιεννη , μια υπεροχη πολη , καθαρη . Η μητερα μου μεγαλωσε εκει και φροντισε να μας μαθει απο μικρα να μην πεταμε σκουπιδια στον δρομο ουτε καν ενα μικρο σκουπιδακι.Εδω βλεπω μικρα παιδια βγαινοντας απο το λεωφορειο πετανε το εισητηριο στον δρομο... εν τω μεταξυ καδοι υπαρχουν μπροστα στη σταση ακριβως.Αισθανομαι χαζη μερικες φορες , γιατι να μη πεταξω και εγω? Οχι δεν θα υποκυψω θα συνεχισω να διατηρω την πολη μου καθαρη ...ευχομαι ο νεος δημαρχος να προχωρησει στην ανακυκλωση και αλλων υλικων, για να ειμαστε ολοι περηφανοι για αυτην την πολη που καθε μηνα ολο και απο ενα γκρουπ ξενων φιλοξενει